loader image
Bu yazı 13 seneliktir ve [Futuristika!] mevcut editöryal anlayışını yansıtmama ihtimali yüksektir. Lütfen bunu göz önünde bulundurup okuyunuz veya hiç okumayınız. [Behold. This post is pretty old. Please keep its age in your mind while reading.]

doyana dek ama kalbim tüketerek şimdi

Bir Onur Özer şiiri: doyana dek ama kalbim tüketerek şimdi

I. böyle diyordu, bu kadar sessizlik yeter

gömüyor ayaklarını sessizliği
koklamadığı pençeleriyle sesiyle kalkıp yeniden
kadının içinde yol açmaya çalışıyor

kara kaçıyor dilsiz tanrı

tanımak ama belki sadece bunun için
öne gelişlerini çöküşlerini ayaklarımızın

II. karanlık da o yalakalardan birisi çıktı

yatağında,
bir elinde temiz hava
dar geçitleri ışıldayarak uyanıyor

benden yana çarpıyor karanlık
hava basamaklarında yükseliyor,
yol boyunca

*Görsel: Nida Kireççi ✪