doyana dek ama kalbim tüketerek şimdi

I. böyle diyordu, bu kadar sessizlik yeter

gömüyor ayaklarını sessizliği
koklamadığı pençeleriyle sesiyle kalkıp yeniden
kadının içinde yol açmaya çalışıyor

kara kaçıyor dilsiz tanrı

tanımak ama belki sadece bunun için
öne gelişlerini çöküşlerini ayaklarımızın

II. karanlık da o yalakalardan birisi çıktı

yatağında,
bir elinde temiz hava
dar geçitleri ışıldayarak uyanıyor

benden yana çarpıyor karanlık
hava basamaklarında yükseliyor,
yol boyunca

*Görsel: Nida Kireççi ✪

Bazı rahatsızlıkları olan kişileriz. Ocak 2008’den bu yana garip aralıklarla sürüyoruz. Kapalı veya yayında olmadığımız anlar, yayında olduklarımızdan epey az. 2017 yılında belirsiz süreliğine ara verdik. Karar alındığında sitede beş bine yakın kısa/uzun metin vardı; şu anda bu sayı iki binin biraz üzerinde. Geriye dönük olarak ömrünü tükettiğini açık eden metinleri silmeye devam edeceğiz. Silmesi yazmasından uzun sürüyor ve daha meşakkatli. Metinlerin de ömrü vardır. – Devamı için: [Meram]