Bilirsiniz ya da bilmezsiniz, öz çocuklarını boğduğu için herhalde, görkemli olduğu söylenen geçmiş, hele bir imparatorluksa, içinde taşıdığı hüsnü kuruntuyu, gerçekte sevmekten, güzel uzunken kırpılmış kısa kirpikli sanata büründürerek, bir tarikat anlaşmazlığından Nusaybin’e, bir tahttan indirilerek Selanik’e, bir eprimekten İskenderiye’ye sürgünlere gönderilmiş, kafası ipek kılıçla kesilmiş, tuğraları alçılarla örtülmüş, çocuk paşaların ilk kaymaktabağı Kanunu esasileri…

Erman Akçay fanzinlerinin toplaması.

Tunica No. 3 S/S 2014 Türkçesi: Suzan Sarı —- Tuhaf hikaye: ne zaman görsel bir mesele hakkında yazmak gerekse sözcüklerin yetersizliği artıyor ve kişi giriştiği işten ötürü mahçup kalıyor. Zaman geçiyor ve -hala- gelen giden yok. Eldeki eserin karmaşıklığıyla başlayan ve kişisel fikrimizle biten süreç  sonunda yazıyı kolayca mahvedip, vıcık vıcık bir duygusallık ifadesine dönüştürebilecek,…

Çocukken evde bir şey kırılıp bozulduğuna vakit kaybetmeden gidip bir yenisini alırdı annem. Kırılan bir vazonun yokluğunu başka bir vazo ile doldururdu her zaman. Bu davranışın bir ihtiyaçtan çok yokluğa karşı geliştirilmiş bir davranış olduğuna o kadar inandım ki babam öldükten sonra ertesi gün gidip başka bir adamla evleneceğini düşündüm. Düşündüğüm şey hiçbir zaman gerçeklemedi,…

Mutlak bir ölüm, ancak ölümün zevkine varanlar için mevcuttur.” Antonin Artaud, “L’Ombilic des limbes” Gündelik dilde “cenaze kıtırı” tabiri, ölülerin tabuta konulması ve mezarlığa taşınması işini üstlenen cenaze görevlileri için kullanılır.  Bu ifade, eskiden ölen kişinin gerçekten bu hayattan göçüp gittiğini teyit etmek için ayak başparmağının bükülerek çıtlatılması efsanesinden kaynaklanıyor olabilir. Ayrıca bu sözün kökeninin,…